مرگ را حقیر می کنند عاشقان ،
زندگی را بی نهایت ،
بی آنکه سخنی گفته باشند جز چشمهایشان،
فراتر از حریم فصول می میرند،
بی نشان،
در فصلی بی نام،
بی صدا،ترانه می شوند در لبها،
در اوج می مانند،
همپای معراج فرشتگان،
بی آنکه از پای افتاده باشند از زخمهایشان،
عاشقان ایستاده می میرند ،
عاشقان ایستاده می مانند....
|
